De uiteenlopende werken in dit eclectische programma hebben één ding gemeen, namelijk dat de componisten inspiratie zochten in mediterrane en meer bepaald Spaanse contreien. Toen Emmanuel Chabrier eind negentiende eeuw Spanje bezocht, werd hij getroffen door de melodische rijkdom ter plaatse. Het resultaat was een rapsodie waarin de componist authentieke volksdeuntjes combineerde met eigen melodieën. España werd zeer populair en zou in de Europese muziek al snel een ware Spaanse mode veroorzaken. Joaquín Rodrigo’s Concierto de Aranjuez is een van de beroemdste werken voor gitaar en orkest, maar minder bekend is dat de componist er eigenhandig een harpversie van maakte op vraag van zijn landgenoot Nicanor Zabaleta, een van de grote harpisten van die tijd. De solopartij is nu voor rekening van de jonge Belgische Anneleen Lenaerts, sinds een paar jaar de harpsoliste van de Wiener Philharmoniker. In Escales verwerkte Jacques Ibert zijn ervaringen als marineofficier tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen hij diverse havens in de Middellandse Zee aandeed. Met zijn opulente, impressionistisch aandoende romantiek is dit werk tot op vandaag een van zijn meest bekende. Manuel de Falla componeerde El sombrero de tres picos (in het Nederlands: De driekante steek) op vraag van Sergej Diaghilev, de man achter de Ballets Russes. Deze balletmuziek is tegenwoordig vaker te horen onder de vorm van twee orkestsuites, een versie die door onder anderen Leonard Bernstein met de New York Philharmonic op plaat werd vastgelegd.
|
016 23 84 27
